تبلیغات اینترنتیclose
وداع میکده و مرگ قلندری : مست آمدم اي پيـــر که مستـــانه بميــرم(استاد شهریار)
پیچک (سید محمد حسین بهجت تبریزی)( استاد شهریار)
شعر و ادب پارسی

استاد شهریار



نوشته شده در تاريخ يکشنبه 4 فروردين 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

وداع میکده و مرگ قلندری

 

مست آمدم اي پيـــر که مستـــانه بميــرم

 مستـانه در اين گـــوشـه ي ميـــخانه بميـرم


درويشــــــــم و بگــــذار قلـنـــــدر منـشــــانه

 کاکل همه افشان به ســـر شــانه بميــــرم


ميخانه به دور ســـــــر من چــــرخد و اينـــم

 پيـــمــان که به چــرخيــــــدن پيمانه بميــرم


من بلبــــل عشـــاق به دامي نشـــــوم رام

 در دام تو هــــم بي طــمــــع دانه بميــــــرم


شمعي و طواف حرمي بود که مي خواست

 پروانـه بــزايــم مــن و پــروانـه بميـــــــــــــرم


مــن در يتيــمـــــم صدفـــم سيــنه درياست

 بگذار يتـيـــمانه و دردانــه بميــــــــــــــــــــرم


بيـگانـه شــمـــردند مـــرا در وطن خـــويــش

تا بي وطن و از هـمـــه بيــــگانه بميــــــــرم


گو ني زن ميــخــانه بـگـــو جــان به لب آور

 تا با تـــب و لب بــــــر لب جــانــانه بميـــــرم


آن ســـلســــله ي زلـف که زنار دلـــــم بــــــود

 در گردنـــــم آويز که ديــــــوانه بميــــــــرم


ايـن ديـر مغـان ته چــک ايران قديـــم است

اينجاست که من بي چک و بي چانه بميرم


در زنــدگي افســـانه شـــدم در هـــمه آفاق

 بگذار که در مرگ هــــم افســــانه بميـــــرم


در گوشـــه ي کاشـــانه بســـي سوختـــم اما

آن شمــع نبـودم که به کاشــــــانه بميرم

سرباز جهادم من و از جبهه احرار

 انصاف کجا رفته که در خانه بمیرم

 

 (سید محمد حسین بهجت تبریزی)

( استاد شهریار)

برچسب ها : ,

موضوع : گزیده غزلیات شهریار 1+12, | بازديد : 1005