تبلیغات اینترنتیclose
تهران و یاران : من نه آنم که فراموش کُنم تهران را (استاد شهریار)
پیچک (سید محمد حسین بهجت تبریزی)( استاد شهریار)
شعر و ادب پارسی

استاد شهریار



نوشته شده در تاريخ دوشنبه 5 فروردين 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

تهران و یاران

 

من نه آنم که فراموش کُنم تهران را

شب تهران و شعاع و شفق شمران را

 

مویی از کاکُل مادر نفروشد فرزند

گرچه در پاش بریزند گُل و ریحان را

 

گرچه در اشگ یتیمانه ی خود غرق شود

گوهر آن نیست که از یاد برد عُمّان را

 

حاسدان چاهکنانند وگرنه یوسف

نیست ماهی که دل از مهر کند کنعان را

 

پوردستان که جوانانه به جنگش خیزند

هرگز ایران نفروشد طمع توران را

 

شعر من دُرّ سفینه است و در آب اندازد

ارج غوّاص ندانند و دُر و مرجان را

 

لُقمه چینند به خوان ادب و می خواهند

حکمت آموختن از بی ادبی لُقمان را

 

تاج درویشی و اقلیم فراغت مُلکی است

که به عرّاده مُسخّر نشود سلطان را

 

فتنه طوفانی و دریاست خدایا بفرست

کشتی نوح که تاوان دهد این طوفان را

 

نیست با آدم خاکی سر نافرمانی

گرنه فرمان برد اهریمن نافرمان را

 

برکَن از دل شجر وسوسه ی شیطانی

تا جهنّم نکنی جنّت جاویدان را

 

نشوی غرّه به مهمانی دنیای دنی

کاین سیه سُفره گلوگیر کُند مهمان را

 

همه آن نیست که دانش برد انسان تا ماه

دانشی هست که تا عرش برد انسان را

 

آهن آلات تمدّن نشود کز عرفان

آدمی جلوه دهد جوهر جسم و جان را

 

ای که دل محرم اهرام هُنر می خواهی

مُحترم دار حریم حرم حرمان را

 

گر بهار دل صاحبنظرانت باشد

باغ گُل می شمری گوشه ی این زندان را

 

گرچه شهر و همه یاران بستانند از من

شهریار آن نه که از یاد برد یاران را 

 

 (سید محمد حسین بهجت تبریزی)

( استاد شهریار)

http://shahriarestan.blogfa.com/8703.aspx?p=2

برچسب ها : ,

موضوع : گزیده غزلیات شهریار 1+12, | بازديد : 1182