تبلیغات اینترنتیclose
صبح پیاله : خضرم از آب بقا شُست و صفا داد مرا( استاد شهریار)
پیچک (سید محمد حسین بهجت تبریزی)( استاد شهریار)
شعر و ادب پارسی

استاد شهریار



نوشته شده در تاريخ دوشنبه 5 فروردين 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

صبح پیاله

 

خضرم از آب بقا شُست و صفا داد مرا

از فنا لُخت شدم رخت بقا داد مرا

 

آب بود آتش و اول من پنداری سوخت

پس به خاکم زد و بر باد فنا داد مرا

 

تا شوم آینه گردان جمال جاوید

زنگم از آینه بزدود و جلا داد مرا

 

چشم چون روزنه ی عیب و خطابینم بست

دل چون آینه ی غیب نما داد مرا

 

تب عشق آمد و کُشت آتش جانسوز حسد

ناز قانون محبّت که شفا داد مرا

 

به جفای فلک از راه نرفتم بیرون

تا خدا مسلک ارباب وفا داد مرا

 

یاد آن صبح دل افروز که از جام صبوح

آفتابی به کف آن ماه صلا داد مرا

 

در پیاله به من آن چشم رضایی که گشود

خط ساغر خبر از سرّ قضا داد مرا

 

شب معراج من آن بود که در طوف حریم

طوق مرغ حرم و فرّ هما داد مرا

 

نای ناقوسی من بین و نوای قدسی

وه که بی برگی عشقت چه نوا داد مرا

 

غیرت بنده چه با بخت خداداد کند

عبرت ای بنده که این بخت خداد داد مرا

 

شهریارا ندهم دامن همت از دست

شکر آن دولت پاینده که پا داد مرا

 

 (سید محمد حسین بهجت تبریزی)

( استاد شهریار)

http://shahriarestan.blogfa.com/8703.aspx?p=2

برچسب ها : ,

موضوع : گزیده غزلیات شهریار 1+12, | بازديد : 1092