تبلیغات اینترنتیclose
ناله ی روح : وای چه خسته می کند تنگی این قفس مرا(استاد شهریار)
پیچک (سید محمد حسین بهجت تبریزی)( استاد شهریار)
شعر و ادب پارسی

استاد شهریار



نوشته شده در تاريخ دوشنبه 5 فروردين 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

ناله ی روح

 

وای چه خسته می کند تنگی این قفس مرا

پیر شدم نکرد از این رنج و شکنجه بس مرا

 
پای به دام جسم و دل همره کاروان جان

آه چه حسرت آورد زمزمه ی جرس مرا

 
گرگ درنده ای به من تاخت به نام زندگی

پنجه که در جگر زند نام نهد نفس مرا
 

طوطی هند عالم قدسم و طبع قند جو

وه که به گند خاکیان ساخته چون مگس مرا

 
من که به شاخ سرو و گل پا ننهادمی ، کنون

دست نصیب بین که پر دوخت به خار و خس مرا

 
آب و هوای خاکیان نیست به عشق سازگار

آتش آه گو بسوز آنچه به دل هوس مرا

 
جز غم بی کسی در این سفله سرای ناکسی

من نشناختم کسی گو مشناس کس مرا

 
ناله ی شهریار از این چاه به در نمی شود

ورنه کمند مو هلد ماه به دسترس مرا

 

 

(سید محمد حسین بهجت تبریزی)

( استاد شهریار)

http://shahriarestan.blogfa.com/8703.aspx?p=2

برچسب ها : ,

موضوع : گزیده غزلیات شهریار 14, | بازديد : 1842